Meemi Story

เนมิทริส อุบัติรักข้ามเวลา

บทนำ...ข้ามกาลเวลา            

ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ! ฟึ่บ!...เสียงดาบไม้ที่กระทบกันดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจนไปหยุดอยู่ที่ฝ่ายหนึ่งจ่อดาบไปที่คอของอีกฝ่าย

“ยอมแล้วๆ ขอยอมแพ้ เซร่าฝีมือดาบของเธอยังไม่ตกเลยนะ รู้สึกจะเก่งขึ้นกว่าเดิมอีก” ผู้แพ้ประกาศยอมแพ้พร้อมกับวางดาบลงอย่างยอมจำนน

“ไม่ได้ ต้องแข่งกันอีกรอบ” ไวท์บอร์ดถูกชูขึ้นให้อีกคนอ่านทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าจะเลิกซ้อมฟันดาบ

‘เอาเวลาที่ไหนไปนั่งเขียนไวท์บอร์ดกันนะ’ ความคิดนี้ผุดขึ้นทันทีที่เห็นท่าทางของเจ้าหล่อนก่อนจะตอบ

“เซร่าลืมไปแล้วเหรอ ไหนบอกว่าวันนี้จะไปเยี่ยมพ่อแม่ และน้องสาวของเธอไงนี่ก็จวนได้เวลาแล้ว” คาร์ลเจ้าของเสียงที่พูดอยู่คนเดียวเอ่ยต่อทำให้เซร่าชะงักไปนิดหนึ่ง

“รู้แล้ว ไม่มีทางลืมหรอก” เซร่ายังคงชูไวท์บอร์ดออกมาให้เพื่อนอ่านเช่นเคย คาร์ลก็คงชินกับท่าทางแบบนี้ เพราะเธอเริ่มใช้มันแทนเสียงพูดมาได้หนึ่งปีแล้ว ตั้งแต่อุบัติเหตุคราวนั้น เมื่อคาร์ลพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเจ้าตัวจึงยอมหยุดซ้อมดาบ พลางถอดหน้ากากออกมาเผยให้เห็นใบหน้าขาวนวล ริมฝีปากที่สวยได้รูปรับกับจมูกที่ดูรั้นๆ และนัยน์ตาสีหมอกของเธอได้เป็นอย่างดี เธอปล่อยผมสีดำสนิทออกจากพันธนาการของหมวกผ้าที่สวมเอาไว้อีกชั้นทำให้ผมหยักศกของเธอแผ่สยายไปด้านหลังยาวถึงสะโพก คาร์ลเห็นอย่างนั้นจึงถอดหน้ากากออกเช่นกัน เขามีผมสีทองที่เข้ากันกับนัยน์ตาสีเขียวมรกต ใบหน้าคมเข้มที่เรียกได้ว่าหล่อเหลาเอาการเลยทีเดียว

“ว่าแต่แน่ใจหรือว่าจะไม่ให้ฉันไปด้วย” คาร์ลพูดขึ้นหลังจากที่ทั้งสองคนเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ

“ฉันอยากไปคนเดียว” ไวท์บอร์ดถูกชูขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็วประโยคที่ตัดบททำให้คาร์ลไม่เซ้าซี้อีก

“ถ้าอย่างนั้นฉันรอกินข้าวเย็นกับเธอที่นี่ก็แล้วกัน รีบกลับมาล่ะ” คาร์ลเอ่ยขึ้นขณะเดินมาส่งเซร่าที่หน้าบ้าน ตั้งแต่เซร่าเสียพ่อแม่ และน้องของเธอไป อาของเธอก็แวะเวียนมาที่บ้านนี้เป็นครั้งคราว เขาจึงกลัวว่าเซร่าจะจมอยู่กับความเศร้าจนทำอะไรผิดๆ เลยคอยมาอยู่เป็นเพื่อนเสมอ

“โอเค แล้วเจอกันตอนหนึ่งทุ่ม” เธอชูไวท์บอร์ดขึ้น พร้อมกับส่งยิ้มมาให้ก่อนจะหันหลังเดินไปโดยไม่ลืมที่จะคว้าช่อดอกลิลลี่ที่ให้สาวใช้ถือมาให้ติดมือไปด้วย มันเป็นดอกไม้ที่ปลูกอยู่ในสวนบ้านของเธอ และเป็นดอกไม้ที่เธอชอบ

‘นีน่า พี่มาเยี่ยมน้องแล้วนะจ๊ะ คุณพ่อและคุณแม่ด้วย ทุกคนสบายดีไหมคะ ผ่านมาสองปีสำหรับหนูเรื่องทุกอย่างมันเหมือนกับเพิ่งจะผ่านไปเมื่อไม่กี่วันมานี้เอง หนูยังสบายดีค่ะ ทุกคนที่อยู่บนโน้นไม่ต้องเป็นห่วงหนูนะคะ นีน่าต้องดูแลคุณพ่อกับคุณแม่แทนพี่ด้วยนะ’ เซร่าเอ่ยอยู่เพียงในใจ พลางวางดอกลิลลี่สีขาวช่อใหญ่ลงบนก้อนหินที่อยู่ตรงมุมถนนที่เป็นทางโค้งหักศอกเลียบภูเขา ด้านล่างเป็นผาชันที่ลึกเกินกว่าจะมองเห็นเบื้องล่าง เมื่อสองปีก่อนตรงทางโค้งตรงนี้เป็นที่ที่เซร่าและครอบครัวของเธอประสบอุบัติเหตุรถยนต์หลุดโค้งตกลงไปใต้ผาด้านล่าง พ่อแม่ และน้องสาวของเธอตกลงไปพร้อมกับตัวรถ ส่วนตัวเธอเองเกี่ยวติดกับกิ่งไม้ตอนที่รถหล่นลงไปอย่างปาฏิหาริย์ เป็นเหตุให้รอดชีวิตมาได้

แกร็ก... เสียงเหมือนหินกลิ้งจากด้านหลังทำให้หญิงสาวที่พอจะเป็นมวยรู้ตัวว่ากำลังมีภัย จึงกระโดดหลบท่อนไม้ไปด้านหน้าได้อย่างฉิวเฉียด พอได้จังหวะมองจึงรู้ว่าคนร้ายที่ต้องการทำร้ายเธอคืออาแท้ๆ ของเธอเอง เขาเป็นน้องชายของพ่อของเธอ และยังดูแลเธออย่างดีมาตลอดสองปีที่ผ่านมา หัวคิ้วของคนถูกปองร้ายจึงมุ่นขึ้นด้วยความฉงน แต่ก่อนจะได้ถามคนที่เห็นก็ชิงตอบเสียก่อน

“ไม่ต้องแปลกใจไปหรอก ที่จริงเธอสมควรตายไปพร้อมกับพ่อแม่ และน้องของเธอตั้งแต่สองปีก่อนแล้วแต่ก็ยังรอดมาได้ฉันก็เลยต้องปล่อยเธอไปก่อน เพราะถ้าฆ่าเธอตั้งแต่ตอนนั้นตำรวจก็จะสงสัยฉัน คราวนี้ฉันไม่ปล่อยให้เธอรอดไปได้อีกเป็นครั้งที่สองแน่ ตายเสียเถอะเพื่อความสุขสบายของฉัน” สิ้นเสียงของคนเลวทำให้คนฟังถึงกับน้ำตาไหลด้วยความเสียใจถึงแม้เขาจะเป็นเพียงอา แต่เธอก็นับถือเขาเสมือนพ่อแท้ๆ ของเธอเองมาตลอดจึงทำให้ยิ่งเสียใจมากขึ้นไปอีก แล้วคนทรยศก็เงื้อไม้ขึ้นอีกหมายจะฟาดลงมาให้โดนอีกฝ่ายอย่างเลือดเย็น แต่ด้วยความไวและคล่องตัว หญิงสาวจึงเตะไม้หักเป็นสองท่อน ตามด้วยขาอีกข้างฟาดไปที่ซี่โครงของอีกฝ่ายทำให้คนโดนทรุดตัวงอด้วยความเจ็บปวดเลยทีเดียว

“กะว่าจะทำให้เหมือนตายแบบธรรมชาติแล้วเชียวฤทธิ์มากนักนะ” คำพูดของคนที่ไม่สมควรเป็นคนดังขึ้นก่อนเจ้าตัวจะควักปืนออกมาจ่อไปที่เซล หรือชื่อเต็มๆ คือเซร่า มาโควิช ทำให้เธอหยุดชะงัก นัยน์ตาสีหมอกของเธอไหวระริกด้วยความหวาดหวั่น เพราะอาวุธที่อีกฝ่ายใช้ทำให้เธอเป็นรองอยู่ไม่น้อย อีกทั้งตอนนี้เธอก็มาหยุดอยู่ริมผาเสียแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยที่เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นแต่กลับไม่มีใครรู้เห็น เพราะบริเวณที่เธออยู่เป็นเขตส่วนบุคคล พื้นที่แถบนี้ทั้งหมดจวบจนภูเขาทั้งลูกนี้ก็เป็นของตระกูลมาโควิชเจ้าของกิจการอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ คนภายนอกจึงไม่สามารถผ่านไปมาได้

“ตลอดปีที่ผ่านมาเธอคงคิดว่าฉันเป็นอาที่ดี ถ้าไม่ติดว่าเจ้าพี่ชายขี้งกของฉันไม่คิดจะแบ่งสมบัติของมันให้ฉันยืมสักแดงเพื่อใช้หนี้การพนันแล้วล่ะก็ มันก็คงไม่ต้องตาย และเธอก็ไม่ต้องมาจบชีวิตลงแบบนี้ ถ้าจะโทษก็ต้องโทษพ่อของเธอหรือพี่ชายของฉันก็แล้วกัน เซล” ขณะที่พูดท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้ม และมีหยดน้ำใสๆ หล่นลงมาที่หน้าของหญิงสาว 2-3 หยด ทำให้รู้ว่าฝนเริ่มตกแล้ว พออาของเธอพูดจบก็เหนี่ยวไกทันที ลูกกระสุนพุ่งผ่านอากาศและเม็ดฝนมาอย่างรวดเร็ว เซลได้แต่หลับตาลงเตรียมรับชะตากรรมที่กำลังจะเกิด แต่แล้วขณะเดียวกันนั้นเอง เมื่อสิ้นเสียงปืนแทบจะในทันทีฟ้าก็ผ่าลงมาที่ผาด้านหลังของเธอทำให้บริเวณที่ยืนอยู่กร่อนและแยกตัวออกจากหน้าผาตกลงไป ลูกกระสุนที่หมายจะตัดขั้วหัวใจก็ทำได้แค่ทะลุหัวไหล่ไปเท่านั้น แม้จะผิดจากที่คิดไปแต่ผลที่ได้ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่คนชั่วจึงหัวเราะอย่างสะใจท่ามกลางเม็ดฝนที่เริ่มตกแรงขึ้น

‘เอาเถอะจะตายเพราะปืน หรือเพราะตกหน้าผาก็ตายเหมือนกัน พ่อคะ แม่คะ นีน่า หนูกำลังจะไปหาทุกคนแล้วค่ะ’ หญิงสาวคิดอย่างปลงตก แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรด้านล่างที่ควรจะเป็นหินหรือพื้นดินแข็งๆ ที่ทำให้เธอตายได้เพราะแรงกระแทกกลับมีห้วงเวลาที่บิดเบี้ยวอย่างประหลาดเกิดขึ้น ทำให้เธอตกลงไปในห้วงเวลานั้นและหมดสติไปในที่สุด

ตอนต่อไป http://meemi.exteen.com/20080129/nemitris-1

edit @ 29 Jan 2008 01:16:20 by meemi